.liściołaz paskowany

LAC. Phyllobates vittatus
PL. Liściołaz paskowany
ENG. Golfodulcean poison arrow frog
DE. Gestereifter blattsteiger

Systematyka:
Rząd: Anura
Rodzina: Dendrobatidae
Gatunek: Phyllobates vittatus

Występowanie:
Kostaryka.

OPIS:

Środowisko naturalne: tropikalne lasy deszczowe.

Wygląd:
Ciało około 3 cm długości. Liściołazy są czarnego koloru z dwoma pomarańczowymi pasami na grzbiecie, ciągnącymi się wzdłuż całego ciała. U dorosłych osobników kończyny są pokryte drobnymi jasnozielonymi centkami.

Aktywność:
Zwierzę aktywne w ciągu dnia.

HODOWLA:

Terrarium:
Terrarium o budowie horyzontalnej, wymiary: 50 x 60 x 30 (szer. x dł. x wys.). Tropikalne, obsadzone bogato roślinnością o stosunkowo wytrzymałych liściach i łodygach W terrarium powinien znajdować się basen do którego liściołazy w okresie godowym przenoszą kijanki. Lisciołazy nie wykazują agresjii w stosunku do siebie, wiec jeżeli zapewnimy im odpowiednią ilość miejsca mogą być trzymane w grupie.

Temperatura:
Lisciołaz wymaga temperatury w przedziale 24-28 st C. Jak większość płazów jest wrażliwa na przegrzanie. Nocą może spadać nawet do 18 st C.

Światło:
W terrarium symulujemy period świetlny jak w środowisku naturalnym: 10 - 12 h.

Wilgotność powietrza:
Wilgotność w terrarium powinna utrzymywać się na poziomie 60 - 70%. Terrarium zraszamy 2 razy dzienne, najlepiej rano i wieczorem. W terrarium należy zapewnić dobrą wentylację.

Żywienie:
Płazy żywimy owadami odpowiednimi do ich wielkości, głownie muszką owocową, wylęgiem świerszcza lub małymi larwami mola woskowego. W przypadku karmienia muszka owocową, bobrze jest umieścić w terrarium kawałek banana, na którym muszki się gromadzą, ułatwiając ich złapanie vittatusom.

Płeć:
Nie ma wyraźnych różnic pomiędzy samcem i samicą. Samice są trochę większe. Płeć można rozróżnić w okresie godowym. Samce wydają dość niskie, skrzeczące odgłosy.

Rozmnażanie:
Liściołazy, jak wiekszość dendrobatidae składa stosunkowo mało skrzeku: 10 - 25 sztuk. Najczęściej u nasady liści roślin z rodzaju Bromelia. W zastępstwie świetnie sprawdzają sie kliszówki. Umieszczamy kilka sztuk, z niewielka ilością wody na dnie. Stymulujemy żaby do rozrodu zwiększając wilgotność ( spryskujemy obficie terrarium 2 razy dziennie). Samiec zwabia do nich samice głośnym ćwierkaniem. Złożony skrzek najlepiej przenieść do oddzielnego zbiornika, gdzie inkubujemy je w temperaturze około 25 stopni. Musi on być cały czas wilgotny, dlatego sprzyskujemy go wodą. Po 14-18 dni wylęgają się kijanki. Przenosimy je do zbiornika z wodą, w którym umieszczamy kilka roślin wodnych. Temperatura wody powinna wynosić 19 - 21 stopni. Kijanki karmimy sproszkowanym pokarmem dla rybek. Możemy umieścić w wodzie rośliny lub kamienie porośnięte glonami, które są przez kijanki chętnie zjadane (wystarczy odpowiednio wcześniej, umieścić rośliny lub kamyki w wodzie i postawić na słonecznym parapecie, a dość szybko pokryją sie glonami). Po około 2 miesiącach kijanki zaczynają przechodzić metamorfozę (wyrastają kończyny, zanikają skrzela, rozwijają sie płuca ). Wtedy kijanki przestają jeść. Gdy osiągną postać małej żabki, przenosimy je do pojemnika wyłożonego papierowymi ręcznikami. Pozwalają one zachować czystość i jako że są białe ułatwiają młodym żabkom zdobywanie pokarmu. Młode karmimy małą muszką owocową.