.rosiczki przylądkowe

Nazwa: LAC. Drosera Capensis PL. Rosiczka przylądkowa ENG. Cape Sundew DE. Kap-Sonnentau Systematyka: Rząd: Droserales Rodzina: Droseraceae Rodzaj: Drosera Gatunek: Drosera capensis „Typical”, Drosera capensis „alba”, Drosera capensis „Red”, Drosera capensis „Broad Leaf” Występowanie: Afryka Południowa.

OPIS:

Środowisko naturalne:
Drosera capensis jest rosiczką tropikalną. Zasiedla tereny podmokle i torfowe.

Zdobywanie pokarmu:
Do chwytania zdobyczy używa włosków zakończonych lepkim śluzem. Wydzielany on jest z gruczołów rozmieszczonych na szczytach włosków. Zawartość antocyjanów nadaje mu czerwone zabarwienie,zwiększając atrakcyjność dla owadów. Włoski gruczołowe pokrywają całą powierzchnie liścia. Zwabiony owad wchodzi na liść i grzęźnie w lepkiej cieczy. Jest to bodziec mechaniczny powodujący wydłużanie się części podstawnej włoska i zaginanie się go w kierunku ofiary. Jednocześnie liść ulega wpukleniu, co powoduje dodatkowe unieruchomienie schwytanego owada. Włoski gruczołowe reagują także na bodźce chemiczne. Wydzielany przez nie kwas mrówkowy rozkłada ciało ofiary powodując uwolnienie białek, które to z kolei pobudzają roślinę do wydzielania enzymów proteolitycznych, rozkładających owada. Powstała, bogata w substancje odżywcze ciecz jest wchłaniana przez roślinę. Włoski gruczołowe mają zdolność wykonywania dość szybkich ruchów, przy silnych bodźcach chemicznych i mechanicznych. W ciągu jednej minuty mogą się wygiąć do 180 o. Zamknięcie liścia nad ofiarą trwa około 3 godzin, a ponowne otwarcie 24 godziny. Słaby bodziec mechaniczny powoduje ze powracają one do pierwotnego położenia znacznie szybciej. Po trzech razach włoski przestają reagować. Ruch jest w stanie wywołać substancja zawierająca białko o masie zaledwie 0,0008 g.

HODOWLA:

Temperatura:
Rosiczkę hodujemy w temperaturze pokojowej (15-25°C).

Światło:
Wymaga jasnego, nasłonecznionego miejsca.

Wilgotność powietrza:
Nie wymaga podwyższania wilgotności

Podłoże;
Najlepszym podłożem dla rosiczki jest torf o pH 3,5-4,0 lub mieszanina torfu z gruboziarnistym piaskiem lub perlitem w stosunku 2:1.

Wilgotność podłoża:
Wymaga dużej wilgotności podłoża w ciągu całego roku. Dlatego najlepiej umieścić doniczkę w pojemniku z 2 cm warstwą wody. Przesuszenie może być dla niej zabójcze.

Przesadzanie:
Roślinę przesadzamy raz na rok.

Podlewanie:
Roślinkę podlewamy przez podsiąkanie wodą destylowaną, ewentualnie deszczówką. W ostateczności stosujemy wodę z kranu, przegotowaną i odstaną.

Rozmnażanie:
- nasiona
Nasiona powstają na drodze samopylenia. Wysiewa się je na wilgotny torf.
- sadzonki liściowe
Spodnia część liścia musi przylegać do wilgotnego podłoża, natomiast górną przykrywamy cieniutką warstwą torfu.

Nawożenie:
Nie nawozimy. Rosiczka potrzebne dla siebie składniki odżywcze czerpie ze schwytanych owadów.

Okres spoczynku:
Rosiczka ta nie wymaga okresu spoczynku.

Pielęgnacja:
Obumarłe liście usuwamy przy pomocy ostrego narzędzia, żeby zapobiec rozwojowi bakterii i grzybów. Strawione owady usuwamy pęsetą.